Tajemnicze runy

Runy – dawne pismo służyło do opisywania ważnych wydarzeń, spisywania zdobytych łupów czy pisania tekstów nagrobnych, a także poematów. Tego rodzaju napisy były jawne, dostępne dla wszystkich. Istniały też napisy tajne, które miały magiczną moc i przede wszystkim wzmacniały wojowników, ochraniały przed złem, a nawet pozbawiały sił wrogów, leczyły choroby oraz odniesione rany. Z run można robić talizmany i amulety ponieważ emanują niezwykła energią. Dobrane odpowiednio służą właścicielowi tak długo jak jest mu to potrzebne. Najczęściej ryte były na drewnianych deseczkach, kamieniach, kościach i rogach zwierzęcych. Ważne było to by nośnik ten był naturalny.

Runy zawsze były znakami tajemniczymi i nie każdy mógł skorzystać z ich przekazów. Posługiwali się nimi kapłani lub kapłanki, którzy znali sekrety pisma mieli możliwość wpływania na innych. Ludzie zarówno obawiali się ich jak i darzyli  szacunkiem. Umieli oni w sposób magiczny i właściwy użyć runicznych  znaków. Przechowywali je w specjalnych, uświęconych woreczkach. Wróżba polegała na tym, że potrząsano sakiewką z runami i wysypywano je na ziemię. Szamani odczytywali, te znaki, które były odkryte interpretując ich przekaz dla tej osoby, do której był skierowany. Z ich pomocą uzdrawiali, przepowiadali przyszłość, doradzali w ważnych sprawach życiowych, stosowali magiczne receptury i tylko oni znali sekrety runicznych symboli. Dlatego otaczała ich aura tajemnicy. 

Dziś jest to wiedza bardziej dostępna. Runy wracają po wielkiej niebytności spowodowanej wprowadzeniem chrześcijaństwa. Kościół uznawał runy za pogańskie czary, a praktyki z nimi związane surowo były tępione jako szatańskie sztuczki.

Co to są runy     Alfabet runiczny

Przesłanie na Nowy Rok

Niech Nowy Rok obfituje w same pozytywne zmiany, realizacje wybranych celów i dary od Wszechświata! Te trzy runy będą wspierać każde Wasze działanie, przyciagać pomyslne zdarzenia, właściwych ludzi, z którymi łatwiej będzie realizować zadania. W konsekwencji i samodyscyplinie pomoże runa Tiwaz, która będzie stała na straży kroczenia wybraną drogą, by nie zbaczać z niej i z sukcesem dotrzeć do celu. Gebo zadba o równowagę, harmonię i dobra współpracę. W swoim podstawowym znaczeniu oznacza "Dar" ale jest także runą miłości. Tego wszystkiego życzę w 2014 roku!

Runy w moim życiu

moje pierwsze runy

Runy to wspaniałe, energetyczne i magiczne znaki, które przyszły do mnie pewnego razu i zostały do dziś moimi najwierniejszymi przyjaciółkami. Nie od razu sięgnęłam po ich mądrość. Musiało minąć nieco czasu zanim byłam gotowa je poznać. Gdy zaczęłam się nimi interesować, wiedza o nich również napływała do mnie wtedy, gdy tego potrzebowałam. „Przypadkiem” natrafiałam na odpowiednie programy czy książki, które rozwijały nie tylko moją wiedzę ale i świadomość.

Runy są doskonałym pomocnikiem do własnego rozwoju. Porządkują myślenie, pokazują czy idziemy w dobrym kierunku, umożliwiają zrozumienie podszeptów naszej intuicji, emocji i wydarzeń. Pomagają wydobyć z nas to co w nas ukryte. Runy są wszechstronne. Niosą ze sobą światło, przesłania, radę, pomoc w wielu sferach życia. Mają pozytywną energię i nadają się dla każdego, kto chciałby dokonać zmian w swoim życiu.

W swojej pracy z runami używam zarówno kamieni runicznych wykonanych na ametyście oraz karneolu i kart Voenixa „Magia run” („Power of runes”). Są osoby, które nie uznają run w tej drugiej formie ale ja nie mam nic przeciwko temu. Na początku przemówiły do mnie symbole i od tego warto zacząć poznawanie run. Potem pojawiły się karty, można powiedzieć, że objawiły się pewnego dnia, pokazały się pod inną postacią i są moją ulubioną talią do dziś. 

 

Moje ametystowe runy

Moje karneolowe runy

Trzeci Aett

  

Tiwaz - Berkano - Ehwaz - Mannaz - Laguz - Ingwaz - Dagaz - Othala

Trzeci Aett symbolizuje nową rzeczywistość. Po początkowym uniesieniu, zapale i kreatywnosci musieliśmy przejść przemianę, by spojrzeć na swoje życie z innej perspektywy i określić co jest dla nas ważne. Z bagażem doświadczeń ruszamy w dalszą drogę, by dotrzeć w końcu do domu i odnaleźć siebie.

Karty pochodzą z talii Alicji Chrzanowskiej "Runy Potęgi Przyrody"

Drugi Aett

Hagal - Nauthiz - Isa - Jera - Eiwaz - Perthro - Algiz - Sowelo

Drugi Aett symbolizuje siły, które działają w naszym życiu niezależnie od nas, mimo to mają wpływ na wydarzenia, które sa nieuniknione, przez które musimy przejść, by dokonała się przemiana wokół nas ale przede wszystkim w naszym wnętrzu. Z życiowych lekcji wychodzimy odmienieni, wzmocnieni i gotowi do odniesienia sukcesu. 

Karty pochodzą z talii Marii Paiseckiej dołączonej do książki "Medytacyjna Moc Run."

Pierwszy aett

Fehu - Uruz - Thurisaz - Ansuz - Raidho - Kenaz - Gebo - Wunjo

Pierwszy Aett symbolizuje początek, energię, siłę i moc tworzenia. Runy w tej grupie przypisane są boskiemu rodzeństwu: Freyrowi i Freji związanymi z płodnością, seksualnoscią i miłością. Opisują nasze tu i teraz, kreatywność, nasze ziemskie dążenie do doskonałości.

Ilustracje pochodzą z talii Szymona Augustynowicza wydanej przez Wydawnictwo Studio Astropsychologii. Recenzja tych kart znajduje się tutaj

Wyrocznia Drzew

Ogham - święty alfabet druidów zawiera sekrety magii i wróżbiarstwa. Dawniej tylko wtajemniczeni mogli poznać te tajemnice. Celtowie byli złączeni z Matką Naturą i łączyli swoje pokrewieństwo z drzewami, które odzwierciedla właśnie drzewny kalendarz. Wierzyli oni, że każde drzewo ma swojego duszka a niektóre drzewa mają moc, dlatego otaczali je czcią.

źródło zdjęć: perso.wanadoo.es

W odróżnieniu od innych alfabetów, Ogham nie ma pojedynczych liter, lecz zestaw pięciu liter reprezentowanych przez jedną, dwie, trzy, cztery lub pięć linii u góry, na dole lub przedzielające linię bazową znaną jako „druim”. Róg stojących kamieni tworzył linię bazową i był nazywany „arris”. Litery Oghamu zwane są „fedha” lub „fews” i zapisywano je od lewej do prawej strony lub, na stojących kamieniach, od góry do dołu. Dla Celtów język był mocnym narzędziem nie tylko do codziennej komunikacji ale także do celów magicznych. 

Ogham często jest nazywany “Wyrocznią Drzew” ale nie wszystkie z nich są drzewami. Wśród nich są takie rośliny jak bluszcz, jemioła, janowiec ciernisty, jeżyna, wrzos i trzcina. Bluszcz, gdy dojrzeje przypomina strukturą drzewo, jemioła rośnie na drzewach, natomiast janowiec, jeżyna, wrzos i trzcina rosną tam, gdzie nie ma drzew. 

Oghamy tworzą księżycowy kalendarz odnoszący się do obracającego się koła roku:

źródło zdjęcia:ruedaceltadelao

Oghamy

Oghamy

Oghamy są najstarszym, celtyckim pismem złożonym z systemu kresek jednej, dwie, trzy, cztery lub pięć u góry, na dole lub przedzielające linię bazową zwaną „druim”. Oghamy można znaleźć niemal wyłącznie na Wyspach Brytyjskich i mogły pojawić się tam kilka lat przed narodzinami Chrystusa.

Litery Oghamu zwane są „fedha” lub „fews” i zapisywano je od lewej do prawej strony lub na kamieniach od góry do dołu. Krawędź stojących głazów tworzył pionową linię bazową i był nazywany „arris. Każda z figur utworzona w ten sposób określa literę, do której przypisane jest konkretne drzewo. Dlatego też alfabet oghamiczny zwany jest również „ Alfabetem Drzew” . Każda litera ma swoją moc, a wszystkie słowa zaczynające się od tej samej litery miały związek z magią. Każdy fews, oprócz drzewa, ma określony kolor i rodzaj ptaka. Wiele różnych znaczeń zaginęło z upływem czasu. Początkowo alfabet ogamiczny składał się z 20 znaków, potem dodano jeszcze pięć ale często do wróżenia używa się dawnej ilości liter.

W Księdze Ballymota” – manuskrypcie z XV wieku można znaleźć taki opis oghamów:

„Skąd i od kogo wywodzą się Oghamy? Miejsce to Wyspa Hybernia zamieszkana przez Szkotów; w czasach Breassa, syna Elatana, późniejszego króla Irlandii. Osoba to Ogma... człowiek biegły w dialektach i poezji, to on wymyślił Ogham, wraz z obiektami będącymi znakami tajemnej mowy znanej tylko uczonym i trzymanej z dala od niewykształconych... zapisywano go na brzozie i ofiarowano Lughowi, synowi Etlama.”

Wyrocznia Drzew

źródło zdjęcia: 

megapedia.pl

Alfabet runiczny

Nikt dokładnie nie wie skąd wzięły się runy i jaki jest ich początek. Faktem jest, że pierwsze znaleziska runiczne pochodzą z Danii, które dowodzą tego, że runy są bardzo starym pismem, które było używane jeszcze przed 300 rokiem n.e. 

Alfabet runiczny zwany jest Futharkiem od początkowych liter pierwszych run:

Fehu – Uruz – Thurisaz – Ansuz - Raidho - Kenaz

Jak widać są to znaki proste, o kanciastym wyglądzie, a niektóre z nich przypominają nasze polskie litery. W tej formie łatwiej było je ryć na przykład na kamieniach a poza tym te kształty wysyłają kosmiczną energię, która przyciąga do nas wiele korzystnych sytuacji.

Istnieje kilka alfabetów runicznych. Najczęściej używany jest tzw. Futhark starszy (germański), który składa się z 24 znaków i był najprawdopodobniej używany już w II. n.e. Oprócz tego znany jest Futhark młodszy, (skandynawski) składający się z 16 lub 18 znaków czy armeński Guido von Lista (18 znaków) . Oczywiście należy też wymienić tzw. Runy Wikingów, które posiadały 18 znaków.

Co to są runy

fragment artykułu napisanego dla czasopisma "Adremida"

Co to są runy?

Słowo „runa” znaczy „tajemnica”, „sekret”, „szeptać”. Są to magiczne, pozytywne znaki, pełne światła i wspaniałych energii. Według legendy runy zostały objawione bogowi Odynowi, który pochodził z rodu Azów. Był Bogiem Mądrości, Odwagi, Inspiracji, Wiedzy i Poezji. Poświęcił się, by poznać tajemnice run . Wisiał przez 9 dni i 9 nocy na Świętym Drzewie Yggdrasill, głową w dół, przebity własnym oszczepem, bez jedzenia i napojów. Oprócz siebie poświęcił swoje prawe oko, pochylając się nad studnią wiedzy i mądrości aż w końcu objawiły mu się runy a z nią dawna wiedza.O tym opowiada „Edda poetycka” czyli poemat staronordycki w „Pieśni Odyna”

Wiem zatem,

że wisiałem

na wietrznym drzewie,

przez dziewięć nocy

zraniony własnym oszczepem,

ofiarowany Odynowi,

ja samemu sobie

na tym drewnie,

o którym nikt nie wie

z jakich korzeni

Ono wyrasta

Nie ofiarowali mi

ani jedzenia ani picia,

Schyliłem się ku dołowi,

przyjąłem runy

przyjąłem je wołając;

potem schyliłem się ku dołowi.

„Magia run” Voenix

Runy to przede wszystkim pismo ludów północnej i zachodniej Europy jednak dowody ich istnienia znaleźć można w wielu zakątkach świata. Głównie kojarzą się z Wikingami, gdyż to ten dzielny lud wojowników rozpowszechnił te znaki na większą część Europy. Są różne wersje ich rodowodu. Przypisuje się zarówno runom skandynawskie jak i germańskie pochodzenie.

Alfabet runiczny

fragment artykułu napisanego dla czasopisma "Adremida"